در آوریل 2026، صادرات ماژول خورشیدی چین به آسیای جنوب شرقی 267% سال-{3}}سال افزایش یافت و این منطقه را به یکی از سریعترین-بازارهای خورشیدی در حال رشد در سطح جهان تبدیل کرد. این رقم قابل توجه-که علیرغم لغو تخفیف صادرات مالیات بر ارزش افزوده چین برای محصولات فتوولتائیک در 1 آوریل ثبت شد، غیرعادی نیست. این نشان دهنده یک تغییر ساختاری اساسی است: شبکه های برق مزمن توسعه نیافته آسیای جنوب شرقی در حال تبدیل انرژی خورشیدی توزیع شده از یک گزینه خاص به یک ضرورت فوری هستند.
معضل شبکه: شکاف سرمایه گذاری سالانه 18 میلیارد دلاری
رونق پراکنده خورشیدی جنوب شرقی آسیا به دلیل عدم وجود خدمات از شبکه های آن به وجود آمده است. گزارشی که توسط Standard Chartered و Bain & Company منتشر شده است، بیان میکند که آسیای جنوب شرقی با توجه به اهداف انرژیهای تجدیدپذیر و مشکلات پیشآمده در اجرای آن، «شکاف اجرایی» دارد. کشورهایی مانند ویتنام، تایلند و اندونزی به دلیل مکانیسمهای ناکافی جذب نیرو، فقدان قوانین منسجم و تنگناها با مشکل شکست اهداف دستیافته مواجه بودهاند.
واقعیت ها وضعیت را نشان می دهد. بر اساس گزارش ها، آسیای جنوب شرقی باید سالانه حدود 29 میلیارد دلار در توسعه شبکه برق سرمایه گذاری کند، در حالی که تنها 11 میلیارد دلار سرمایه گذاری می شود که منجر به شکاف سرمایه گذاری سالانه 18 میلیارد دلاری می شود. همانطور که آژانس بین المللی انرژی ادعا می کند، انتظار می رود بیش از 300 میلیارد دلار برای ساخت و ارتقاء شبکه های برق در کشورهای آسه آن در دوره 2025-2040 مورد نیاز باشد. بدون انجام این سرمایه گذاری، مزارع بزرگ خورشیدی نمی توانند به شبکه متصل شوند، انرژی را انتقال دهند یا به شبکه دسترسی داشته باشند.
تحولات اخیر اهمیت این مشکل را نشان می دهد. در ماه مه سال 2026، خرابی خط انتقال در استان جامبی اندونزی باعث شد-قطعی برق در مقیاس بزرگ در سوماترا و قطعی غیرقابل کنترل در خط جاوا-مادورا{4}}بالی ایجاد شود. چنین رویدادهایی ضعف سیستمی را نشان میدهد که تولید زغالسنگ محدود و زیرساختهایی دارد که برای خانوارها و مشاغل بسیار قدیمی است. همانطور که یک کارشناس صنعت مذکور خاطرنشان کرد: آسیای جنوب شرقی کمال چین در زنجیره شبکه را ندارد و بیشتر به مصرف در خانوارها و ارتقای ترکیبی انرژی خورشیدی و ذخیره سازی می پردازد.
خورشیدی توزیع شده: راه حل آشکار
تولید پراکنده رونق گرفته است زیرا شبکه برق متمرکز دچار شکست شده است. سیستمهای خورشیدی روی پشت بام و تجاری/صنعتی با تولید برق مستقیم در نقطه مصرف، آسیبپذیریهای شبکه را دور میزنند. این مدل-معروف به "تولید-خود برای-مصرف خود"-به یک نیاز ضروری تبدیل شده است.
کشورهای آسیای جنوب شرقی با حمایت از سیاست تهاجمی این منطق را پذیرفته اند.تایلند، معیار خورشیدی توزیع شده در منطقه، تا اوایل سال 2026 تقریباً 11.8 گیگاوات ظرفیت خورشیدی نصب شده داشت که 3.6 گیگاوات آن خورشیدی روی پشت بام بود. کشور به تازگی تصویب شده استقانون ارتقای انرژی خورشیدینصب را از یک سیستم صدور مجوز به یک سیستم اعلان تغییر داده است-اخطار 30 روزه قبل از آن تنها چیزی است که لازم است. تاسیسات خورشیدی روی پشت بام مسکونی واجد شرایط کسر مالیات بر درآمد شخصی تا 200000 بات هستند و دولت 40 میلیارد بات وام با بهره کم برای تشویق خانوارها به "تولید و استفاده از نیروی خود" اختصاص داده است.
ویتنام، پس از یک دوره پر فراز و نشیب پس از پایان فید-در یارانه های تعرفه، با چارچوب های نظارتی جدید در حال بازگشت است. فرمان شماره. 243/2026/ND-CP، صادر شده در ژوئن 2026، سازوکارهای قرارداد خرید برق مستقیم (DPPA) را گسترش داد و سقف فروش مازاد برق خورشیدی پشت بام به شبکه را از 20 درصد به 50 درصد افزایش داد. تنها در نیمه اول سال 2026، شرکت برق شمال ویتنام تقریباً 8500 مشتری خورشیدی خود مصرفی روی پشت بام با ظرفیت مجموع نزدیک به 394.5 مگاوات اضافه کرد.
مالزیبرنامه "Solar ATAP" را در 1 ژانویه 2026 راه اندازی کرد تا جایگزین طرح اندازه گیری انرژی خالص NEM 3.0 شود. این چارچوب جدید محدودیتهای سهمیهای را حذف میکند و اجازه میدهد برق مازاد بر قیمتهای بازار پویا به فروش برسد. علاوه بر این، یک برنامه بازگشت نقدی معروف به SolaRIS به کاربران مسکونی یارانه ای تا سقف 3000 رینگیت ارائه می دهد که به طور قابل توجهی مانع ورود را کاهش می دهد.
فیلیپین به بزرگترین پدیده رشد در منطقه تبدیل شده است. طی چهار ماه اول سال 2026، این کشور بیش از 4 گیگاوات ماژول های خورشیدی از چین دریافت کرد و تنها پس از هلند، دومین-خریدار بزرگ جهان شد. واردات از چین در ماه مارس نسبت به مارس سال گذشته 262 درصد افزایش یافت. تا اواسط سال 2026، شرکت های فیلیپینی بیش از 500 میلیون دلار محصولات خورشیدی از چین خریداری کردند. چهارمین حراج انرژی سبز در کشور بیش از 10 گیگاوات پروژه خورشیدی را در یک دور حراج اختصاص داد که شامل 2.3 گیگاوات خورشیدی شناور و 1.2 گیگاوات پروژه های هیبریدی ذخیره سازی خورشیدی{13}}.
اندونزی، با وجود نصب تنها 853 مگاوات ظرفیت خورشیدی روی پشت بام-به مراتب کمتر از 6.9 گیگاوات ویتنام یا 3.6 گیگاوات تایلند-اکنون شتاب گرفته است. در آوریل 2026، وزارت نیرو یک طرح 1.3 گیگاواتی خورشیدی روی پشت بام را راه اندازی کرد و ظرفیت تجمعی پشت بام از آن زمان به حدود 1.53 گیگاوات رسیده است که نشان دهنده 918 میلیون دلار سرمایه گذاری است.
عامل چینی: از صادرکننده تا بازیکن اکوسیستم
افزایش 267 درصدی صادرات فقط مربوط به پانل های ارزان قیمت نیست. شرکت های چینی خود را در کل زنجیره ارزش جاسازی می کنند. در تایلند، JinkoSolar 34 درصد از سهم بازار را در اختیار دارد. در فیلیپین، Longi یک پروژه 600 مگاواتی زمینی-بزرگترین تأسیسات خورشیدی تک کشور- را امضا کرده است، در حالی که پیمانکاران EPC چینی مانند China Energy Engineering و PowerChina در حال اجرای چندین پروژه-در مقیاس بزرگ هستند. TCL Central فیلیپین را به عنوان یکی از پایگاه های تولید جهانی خود قرار داده است. فراتر از ماژولها، صادرات چینی 储能电池 (ذخیرهسازی باتری)، اینورترها، کیتهای کامل خورشیدی، کابینتهای توزیع و کابلهای ارتباطی به ASEAN نیز قابل توجه است و ویتنام به عنوان بزرگترین واردکننده در حال ظهور است.
راه پیش رو: چالش ها و فرصت ها
علیرغم شتاب، چالش ها همچنان ادامه دارد. شبکه این منطقه همچنان بزرگترین مانع است. همانطور که گزارش Standard Chartered/Bain هشدار داده است، "آسیای جنوب شرقی کمتر از هر بازار دیگری از آنچه اعلام شده است به آنچه ساخته شده است تبدیل می کند". ساختارهای ضعیف بازار، مسیرهای درآمدی نامشخص، و شبکههایی که برای ضریب نفوذ انرژیهای تجدیدپذیر بالا طراحی نشدهاند، همچنان استقرار را متوقف میکنند.
علاوه بر این، شرکتهای چینی با شکافهای خدمات محلی و چالشهای سازگاری با شبکه مواجه هستند. چشم انداز نظارتی پراکنده منطقه-هشت کشور از ده کشور آسه آن اکنون اهداف انرژی های تجدیدپذیر را صادر کرده اند، اما اجرای آن به طور گسترده ای متفاوت است-به استراتژی های متفاوت-برحسب کشور- نیاز دارد.
با وجود این واقعیت، چشم انداز هنوز بسیار خوش بینانه و مثبت است. انرژی خورشیدی پراکنده (که بخش های مسکونی و تجاری را پوشش می دهد) سریعتر از پروژه های تاسیساتی پیشرفت می کند و از سال 2024 تا 2025 افزایش 49.3 درصدی را به ثبت می رساند و در سال 2026 حدود 44 درصد از سهم را به خود اختصاص خواهد داد. در آسیای جنوب شرقی، صنعت خورشیدی از 38.205 GW در GW به 38.209 GW رشد خواهد کرد. 2031، که به معنای CAGR 19 درصد است.
برای تولیدکنندگان PV چینی، آسیای جنوب شرقی صرفاً به دنبال استفاده از مزایای بازار صادراتی نیست. قرار است منطقه ای کلیدی در قلب چندین عامل مساعد برای توسعه تولید پراکنده خورشیدی باشد. افزایش 267 درصدی در آوریل 2026 سیگنالی بود که واقعیت جدیدی را در پیشرفته ترین انتقال جهان به تولید انرژی ارائه کرد.
