در 11 سپتامبر 2026، وزارت بازرگانی ایالات متحده تصمیمات مثبت نهایی خود را در تحقیقات عوارض آنتی دامپینگ (AD) و عوارض جبرانی (CVD) با هدف قرار دادن سلول ها و ماژول های فتوولتائیک سیلیکونی کریستالی از هند، اندونزی و لائوس اعلام کرد. این تصمیم-در اوج پرونده تجاری Solar IV-مجموع نرخ عوارض را تا 249.13% برای تولیدکنندگان هندی تعیین کرده است که عملاً بازار ایالات متحده را به روی سلول های خورشیدی تولید شده در این سه کشور بسته است.
اعداد پشت حکم
نرخ های نهایی به طور قابل توجهی در بین سه کشور هدف متفاوت است. برای هند، وزارت بازرگانی حاشیه دامپینگ نهایی 123.04 درصد را برای همه تولیدکنندگان و صادرکنندگان، در کنار نرخ CVD 126.09 درصد تعیین کرد. این به یک نرخ ترکیبی 249.13٪ قبل از در نظر گرفتن سایر تعرفه های قابل اعمال ایالات متحده، با نرخ سپرده نقدی تعدیل شده 107.17٪ ترجمه می شود. تولید کنندگان هندی نامگذاری شده عبارتند از Mundra Solar PV Limited، Mundra Solar Energy Limited، Kowa Company Ltd.، و Premier Energies Photovoltaic Private Limited.
حاشیه دامپینگ نهایی برای اندونزی 94.36 درصد تعیین شد، زیرا نرخ CVD از 73.20 درصد برای PT REC Solar Energy به 173.70 درصد برای PT Blue Sky Solar تعیین شد. به لائوس حاشیه دامپینگ 65.43 درصد برای همه صادرکنندگان داده شد در حالی که نرخ CVD از 82.03 درصد برای فناوری فضای خورشیدی (لائوس) تا 153.67 درصد برای شرکت سهامی Sunergy ویتنام متغیر بود.
این اقدامات مستقیماً در بالای تعرفه‌های اجرایی موجود قرار می‌گیرند، به جای اینکه آنها را جایگزین کنند، زیرا در مواردی{0}}در قانون تعرفه 1930 سفارش‌های خاص هستند.
یک دهه-سیر اجرای طولانی تجارت
پرونده Solar IV نشان‌دهنده آخرین مرحله از کمپین اجرای تجارت است که در سال 2012 آغاز شد، زمانی که ایالات متحده سفارشات AD/CVD را بر محصولات خورشیدی چینی تحمیل کرد. هنگامی که تولیدکنندگان چینی تولید خود را به کامبوج، مالزی، تایلند و ویتنام منتقل کردند، ایالات متحده با سفارشات Solar III در ژوئن 2025 پاسخ داد. واردات از این چهار کشور متعاقباً از 12.2 میلیارد دلار در سال 2023 به 1.3 میلیارد دلار در سال 2025 کاهش یافت.
درخواست‌های Solar IV که در ژوئیه 2025 توسط اتحاد برای تولید و تجارت خورشیدی آمریکا ارسال شد-که اعضای آن عبارتند از First Solar، Hanwha Qcells USA و Mission Solar Energy{2}}موج بعدی مهاجرت تولید به هند، اندونزی و لائوس را هدف قرار دادند. همانطور که تیم برایت بیل، مشاور ارشد اتحاد، اظهار داشت: "تصمیمات نهایی امروز گامی اساسی در جهت اجرای قوانین تجاری ما و بازگرداندن رقابت عادلانه برای تولید کنندگان خورشیدی ایالات متحده و کارگرانی است که آنها استخدام می کنند."
تأثیرات واگرا در سراسر سه ملت
پیامدهای عملی در کشور به شدت متفاوت است. برای اندونزی و لائوس، جایی که تولیدکنندگان{1} دارای مالکیت چینی برای دور زدن تعرفه‌های قبلی نقل مکان کردند، انتظار می‌رود این نرخ‌ها ویرانگر باشد. جو هنسی، تحلیلگر تحقیقات بازار در PV Tech Research، خاطرنشان کرد: "برای اندونزی و لائوس، این امر احتمالاً منجر به بسته شدن برخی یا بیشتر این تاسیسات خواهد شد، مگر اینکه بتوان آنها را برای خدمات رسانی به پروژه های خاص در اروپا تغییر کاربری داد."
وضعیت هند بسیار متفاوت است. اگرچه نرخ سرفصل بالاترین میزان است، اما تولیدکنندگان هندی قبلاً در معرض کاهش قرار گرفتن در معرض ایالات متحده بودند. صادرات هند به ایالات متحده در سال 2025 بیش از 50 درصد کاهش یافت و در حال حاضر تنها حدود 5 تا 7 درصد از کل تولید هند را تشکیل می دهد. وینای روستاگی، مدیر ارشد بازرگانی پریمیر انرژیز، به PV Tech گفت: "ایالات متحده مرکز اصلی صادرات برای تولیدکنندگان سلول و ماژول هندی بوده است، اما به دلیل تغییرات متعدد در رژیم تعرفه، بازار غیرقابل پیش بینی شده است."
برخی از شرکت های هندی انعطاف پذیر باقی مانده اند. Gyanesh Chaudhary، CMD Vikram Solar، اظهار داشت که این وظایف به‌طور خاص برای سلول‌های{1}منشأ هندی اعمال می‌شود، و استراتژی سفارش ایالات متحده شرکت او در ایالات متحده مبتنی بر منبع‌یابی سلول‌های هندی نیست، در عوض متکی بر زنجیره تأمین متنوع از جمله تأمین منابع از مناطق جغرافیایی با قرار گرفتن در معرض تعرفه پایین‌تر است. Waaree Energies به طور مشابه گزارش داد که به افزایش محموله های ایالات متحده در طول نه ماه اول سال مالی 26 علیرغم وظایف قبلی، با حمایت زنجیره های تامین متنوع و سرمایه گذاری های مداوم در ظرفیت تولید ایالات متحده، در حال حاضر حدود 2.6 گیگاوات با برنامه هایی برای رسیدن به 4.2 گیگاوات، ادامه داد.
مهاجرت زنجیره تامین ادامه دارد
حکم Solar IV در میان موج دیگری از جابجایی زنجیره تامین می رسد. طبق مجله pv USA، خرید سلولی برای مونتاژ ماژول های ایالات متحده تا حد زیادی از کشورهای هدف خارج شده است، به طوری که حجم اولیه در حال حاضر از کره جنوبی، فیلیپین و مراکز تولیدی نوظهور آفریقایی از جمله کنیا، نیجریه و اتیوپی منشاء می گیرد.
با این حال، شبکه اجرای تجاری همچنان به سفت شدن ادامه می دهد. به دنبال درخواست جداگانه ای که توسط سازنده های آمریکایی برای انعطاف پذیری انرژی ارائه شده است، اکنون تامین کنندگان سلول های کره جنوبی با مشکلات تجاری خود روبرو هستند. علاوه بر این، ایالات متحده طبقات حداقل قیمت واردات بخش 232 را در سراسر زنجیره تامین ایجاد کرده است-شامل 0.22 دلار به ازای هر وات برای سلول های خورشیدی و 0.38 دلار به ازای هر وات برای ماژول ها{8}} و چارچوب قیمت گذاری ساختاری را ایجاد می کند که فراتر از معیارهای تعرفه سنتی است.
جاده پیش رو
تصمیمات نهایی وزارت بازرگانی هنوز پایان فرآیند نیست. کمیسیون تجارت بین‌المللی ایالات متحده (USITC) قرار است در 14 اکتبر 2026 در مورد اینکه آیا این واردات به صنعت تولید انرژی خورشیدی داخلی آسیب می‌زند یا تهدید می‌کند، رأی دهد. اگر تصمیم USITC مثبت باشد، Commerce دستورات AD/CVD را تا 2 نوامبر 2026 صادر می کند. در صورت منفی بودن، تحقیقات خاتمه می یابد و تمام سپرده های نقدی بازپرداخت می شود.
برای تولیدکنندگان هندی، محور استراتژیک در حال حاضر در حال انجام است. آنکیت جین، معاون رئیس ICRA هشدار داد که تغییر مسیر حجم صادرات می‌تواند فشارهای قیمت‌گذاری را در بازار داخلی هند تشدید کند، بازاری که در حال حاضر ظرفیت تولید ماژول‌های بیش از 140 گیگاوات را در برابر نصب سالانه 45 تا 50 گیگاوات دارد. در همین حال، Rishabh Jain از شورای انرژی، محیط زیست و آب پیشنهاد کرد که هند به "یک محور قاطع نیاز دارد: گسترش تهاجمی استقرار داخلی برای تسریع انتقال انرژی و پرورش بازارهای صادراتی جایگزین"-تغییر استراتژی ایالات متحده "از صادرات محصولات به صادرات سرمایه به ساخت کارخانه های بومی سازی".
مورد Solar IV بر واقعیت اساسی صنعت خورشیدی جهانی تأکید می کند: موانع تجاری به ندرت عرضه را از بین می برند. آنها به سادگی آن را تغییر مسیر می دهند. همانطور که یک شبکه اجرایی در اطراف مجموعه معینی از کشورها سفت می شود، تولید به جای دیگری مهاجرت می کند- تا زمانی که آن مقصد نیز هدف دادخواست بعدی شود. برای تولیدکنندگان و توسعه‌دهندگان، کلید انعطاف‌پذیری در هیچ بازار واحد یا استراتژی منبع‌یابی نیست، بلکه در ظرفیت سازگاری سریع با ادامه زنجیره تأمین جهانی خورشیدی به هم‌سویی بی‌امان خود نهفته است.
