برای دو دهه، صنعت خورشیدی جهانی بر اساس یک فرض ظاهراً تغییر ناپذیر عمل کرده است: نصب پانل های بیشتر، و هزینه ها کاهش می یابد. سقوط بیشتر، و تقاضا دنبال خواهد شد. این فرض اکنون در حال آزمایش است. جنی چیس، تحلیلگر ارشد خورشیدی BloombergNEF، سال 2026 را به عنوان "پایان آغاز عصر خورشیدی ارزان" توصیف کرده است - عبارتی که افول این فناوری را اعلام نمی کند، بلکه بسته شدن مرحله شکل گیری آن را نشان می دهد. پیش‌بینی‌های BNEF اکنون به کاهش تاسیسات سالانه جهانی در سال 2026 اشاره می‌کند که اولین کاهش از این نوع در تقریباً بیست سال است. دلایل ساختاری هستند تا چرخه ای: اشباع در بازارهای عمده، فرسایش پایه درآمد خود خورشیدی در طول ساعات تولید بالا، و بازنشانی عمدی سیاست در چین که محرک قدرتمند تقاضای کوتاه مدت را حذف کرده است.
ارقام داستانی از اختلال را نشان می دهند. در سال 2020، کره زمین افزایش 127 گیگاواتی انرژی خورشیدی را تجربه کرد. تا سال 2024، این عدد به شدت افزایش یافته و به 652 گیگاوات رسیده است و در نتیجه فراتر از انتظارات است زیرا سال پیش می‌رود و رکوردهای جدیدی برای سال 2025 پیش‌بینی می‌شود که حدود 655 گیگاوات باشد. اما تخمین‌های جدید BNEF نتیجه متفاوتی را در رابطه با سال 2026 نشان می‌دهد. این سازمان اعلام کرده است که میزان کل نصب‌ها به 584 گیگاوات می‌رسد که تقریباً کاهش 11 درصدی را نسبت به سال 2026 نشان می‌دهد، که تغییر بزرگی برای حوزه‌ای است که با رشد قابل توجه مواجه است. برآوردهای قبلی BNEF چنین تغییراتی را پیش‌بینی نمی‌کرد و گفته بود که این کاهش فقط حدود 649 گیگاوات خواهد بود. این نشان می دهد که پویایی محیط اقتصادی در این بخش با افت به طور جدی تغییر کرده است و بسیار مهم است نه به این معنا که عدد مطلق افت بسیار زیاد است، بلکه به معنای پایان دوره ای است که صنعت می تواند فقط بر کاهش قیمت های ماژول تکیه کند.
اولین مکانیسمی که منجر به کاهش سرعت می شود، اشباع است. در بازارهای کاملاً توسعه یافته، انرژی خورشیدی سهم زیادی در تامین برق روزانه داشته است. هنگامی که پنل های خورشیدی در شرایط آب و هوایی خوب کار می کنند، قیمت برق دقیقاً در لحظه ای کاهش می یابد که انرژی خورشیدی بیشترین برق را تولید می کند. نمونه ای از این وضعیت اروپا است. در سه ماهه دوم سال 2026، اروپا 129 تراوات ساعت انرژی خورشیدی تولید کرد که باعث افزایش شدید تعداد ساعات قیمت منفی شد - دو سه ماهه اول سال جاری 596 ساعت قیمت منفی در اسپانیا، 462 ساعت در پرتغال و 370 ساعت در فرانسه ثبت شد. این اعداد خیلی تعجب آور نیستند، بلکه صرفاً نتیجه استفاده از یک منبع ارزان در بازار هستند که نمی توانند مقدار تولید شده توسط انرژی خورشیدی را پردازش کنند. علاوه بر این، با توسعه بیشتر بازار و سرمایه‌گذاری کمتری برای سرمایه‌گذاری در انرژی خورشیدی، «قیمت جذب» کاهش می‌یابد.
مکانیسم دوم سیاست محور است و حماسه آنnter چین است. در سال 2025، تاسیسات چینی به رکورد 315 گیگاوات AC رسیدند، که تا حدی به دلیل عجله برای تضمین مشوق‌های خوراک در تعرفه قبل از تغییر به قیمت‌گذاری مبتنی بر بازار بود. پنجره سیاست "531" موجی از تقاضای کشش رو به جلو را ایجاد کرد که خط پایه را که سال 2026 بر اساس آن اندازه گیری می شود، افزایش داد. زمانی که گذار به قیمت‌گذاری بازار اعمال شد، تضاد شدید بود: تاسیسات چینی در ژانویه تا فوریه 2026 بیش از 17 درصد نسبت به سال قبل کاهش یافت و تا ماه مه این رقم ماهانه بیش از 90 درصد کاهش یافت. قیمت‌های لحظه‌ای در برخی استان‌ها به سطوحی کاهش یافت که پروژه‌های صنعتی را برای توسعه‌دهندگان دولتی زیان‌آور ساخت و اشتهای سرمایه‌گذاری را کاهش داد. کندی چین تا حدی یک عادی سازی ناشی از سیاست ها پس از اوج تورم مصنوعی است، اما همچنین پیش نمایشی از نظم درآمدی است که قیمت گذاری مبتنی بر بازار بر انرژی خورشیدی در همه جا تحمیل می کند.
آنچه که فرمول چیس نشان می دهد این است که هیچ یک از این پیشرفت ها به این معنی است که تقاضا برای انرژی خورشیدی از بین رفته است. انرژی خورشیدی همچنان ارزان‌ترین منبع برق جدید در بسیاری از حوزه‌های قضایی است و BNEF انتظار دارد که نیروگاه‌ها در سال 2027 به 618 گیگاوات برسند.شخصیتاز رشد فاز اول انرژی خورشیدی ارزان با یک الزام منحصر به فرد تعریف شد: تولید در مقیاس و نصب در هر جایی که نور خورشید و دسترسی به شبکه همزمان باشد. آن مرحله می‌تواند سیگنال‌های ضعیف قیمت را تحمل کند، زیرا رژیم‌های یارانه‌ای و کاهش سرمایه این ریسک را جذب می‌کنند. فاز بعدی با یکپارچه سازی سیستم - ذخیره سازی، شبکه ها، انعطاف پذیری و طراحی بازار تعریف می شود - زیرا محدودیت دیگر هزینه پانل نیست، بلکه ارزش برقی است که در لحظه تولید آن تولید می کند. پایان آغاز یک پایان نیست. این نقطه ای است که خورشیدی باید یاد بگیرد که بر اساس شرایط سیستم قدرتی که به تغییر آن کمک کرده است، رقابت کند.
